अर्जुनदुःखहेतुप्रश्नः — Inquiry into the cause of Arjuna’s recurring hardship
Book 14, Chapter 89
प्रोवाच मध्ये विप्राणामिदं सम्पूजयन् मुनि: । तब मुनिवर द्वैपायनकृष्णने पुनः ब्राह्मणोंके बीचमें युधिष्ठिरकी प्रशंसा करते हुए कहा --
vaiśampāyana uvāca |
provāca madhye viprāṇām idaṃ sampūjayan muniḥ | tataḥ munivaraḥ dvaipāyana-kṛṣṇaḥ punaḥ brāhmaṇānāṃ madhye yudhiṣṭhirasya praśaṃsāṃ kurvan uvāca ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Habang pinararangalan niya ang mga brāhmaṇa sa gitna nila, nagsalita ang pantas ng mga salitang ito. Pagkaraan, ang pinakadakila sa mga muni, si Kṛṣṇa Dvaipāyana (Vyāsa), ay muling nagsalita sa kapulungan ng mga brāhmaṇa, pinupuri si Yudhiṣṭhira—at sa gayon ay muling pinagtibay ang dangal-dharma ng hari sa harap ng mga marurunong at ng banal na pamayanan.
वैशम्पायन उवाच
The verse underscores that a ruler’s moral standing (dharma) is affirmed and strengthened when recognized by sages and Brahmins; public praise by authoritative seers functions as ethical validation of kingship and conduct.
Vaiśampāyana narrates that, in an assembly of Brahmins being duly honored, the sage Vyāsa (Kṛṣṇa Dvaipāyana) speaks again, explicitly praising Yudhiṣṭhira before the learned audience.