प्राग्ज्योतिषे वज्रदत्त-धनंजय-समागमः
Vajradatta Confronts Dhanaṃjaya at Prāgjyotiṣa
ततः किरीटी संचिन्त्य तेषां तत्र चिकीर्षितम् । वारयामास तान् वीरान् सान्त्वपूर्वमरिंदम:
tataḥ kirīṭī sañcintya teṣāṃ tatra cikīrṣitam | vārayāmāsa tān vīrān sāntvapūrvam arindamaḥ ||
Pagkaraan, si Arjuna—ang bayaning may putong—ay nagmuni-muni sa balak ng mga mandirigmang iyon doon. Nang maunawaan niya ang kanilang lihim na layon, ang manlulupig ng kaaway ay nagsimulang pumigil sa kanila sa pakikipaglaban, una’y pinapakalma at pinanghihikayat sa pamamagitan ng banayad at mapagkasundong mga salita—pinili ang pag-aayos ng kapayapaan kaysa agarang dahas.
वैशम्पायन उवाच
Even for a warrior famed for defeating enemies, dharma includes restraint: before resorting to force, one should understand others’ intentions and attempt sāntva—peaceful persuasion—so that violence is used only when truly unavoidable.
Vaiśampāyana narrates that Arjuna perceives what the warriors are about to do and, reading their mood and purpose, begins to stop them from entering battle, first using calming and conciliatory speech.