Shloka 3
Uttarā-vilāpaḥ and Kṛṣṇasya satya-vacanenābhi-mañyu-jasyābhijīvanam
Uttarā’s Lament and the Revival of Abhimanyu’s Son by Krishna’s Truth-Act
ततः स प्राविशत् तूर्ण जन्मवेश्म पितुस्तव । अर्चितं पुरुषव्याप्र सितैर्माल्यैर्यथाविधि,पुरुषसिंह! तदनन्तर भगवान् श्रीकृष्ण तुरंत ही तुम्हारे पिताके जन्मस्थान-- सूतिकागारमें गये; जो सफेद फूलोंकी मालाओंसे विधिपूर्वक सजाया गया था
tataḥ sa prāviśat tūṛṇaṃ janmaveśma pitus tava | arcitaṃ puruṣavyāghra sitair mālyair yathāvidhi ||
Pagkaraan, dali-dali siyang pumasok sa silid ng kapanganakan ng iyong ama—ang silid-panganganak—O tigre sa mga tao. Ito’y pinarangalan ayon sa ritwal at pinalamutian nang wasto ng mga puting kuwintas ng bulaklak, tanda ng kabanalan ng pook at ng maingat na pagsunod sa mga kaugaliang mapalad.
वैशम्पायन उवाच