Janmaveśma-praveśa and Uttarā’s Śaraṇāgati
Entry into the Birth-Chamber and Uttarā’s Appeal
इस प्रकार श्रीमह्ााभारत आश्वमेधिकपर्वके अन्तर्गत अनुगीतापर्वमें परीक्षित॒के जन्मका वर्णनविषयक छाछठवाँ अध्याय पूरा हुआ
iti prakāraṁ śrī-mahābhārata āśvamedhika-parvake antargata anugītā-parvaṇi parīkṣitasya janma-varṇana-viṣayakaḥ ṣaṭ-ṣaṣṭitamaḥ adhyāyaḥ pūrṇaḥ abhavat
Sa ganitong paraan nagwakas ang ika-animnapu’t anim na kabanata ng bahaging Anugītā sa loob ng Aśvamedhika Parva ng kagalang-galang na Mahābhārata, na tumatalakay sa salaysay ng kapanganakan ni Parīkṣit. Itinatak ng tagapagsalaysay ang pagtatapos ng bahaging ito, na inilalarawan ang pangyayari bilang mahalagang pagpapatuloy ng dharma matapos ang digmaan—kung saan ang lahi, pananagutan, at ang pagpapanumbalik ng matuwid na kaayusan ay muling pinagtitibay sa pagdating ng susunod na tagapagmana.
वैशम्पायन उवाच
As a colophon, the verse does not teach a doctrine directly; it emphasizes textual and ethical framing: the narrative of Parīkṣit’s birth is presented as part of re-establishing dharma after devastation, highlighting continuity of rightful rule and responsibility across generations.
The narrator (Vaiśampāyana) signals the end of a chapter: the sixty-sixth chapter of the Anugītā section within the Aśvamedhika Parva, whose subject is the description of Parīkṣit’s birth.