Shloka 16
उपहार-विधानम्, यक्षपूजा, रत्ननिध्युद्धारः
Offerings to Tryambaka; Yakṣa honors; Excavation of the Treasure
ततो निशा सा व्यगमन्महात्मनां संशृण्वतां विप्रसमीरिता गिर: | ततः प्रभाते विमले द्विजर्षभा वचोडब्रुवन् धर्मसुतं नराधिपम्
tato niśā sā vyagaman mahātmanāṃ saṃśṛṇvatāṃ vipra-samīritā giraḥ | tataḥ prabhāte vimale dvijarṣabhā vaco ’bruvan dharmasutaṃ narādhipam ||
Pagkaraan, lumipas nang ligtas ang gabing iyon para sa mga Pāṇḍava na may dakilang diwa, habang pinakikinggan nila ang mga salitang binigkas ng mga brāhmaṇa. Nang sumikat ang dalisay at malinaw na bukang-liwayway, ang mga pinakadakila sa hanay ng mga “dalawang ulit na isinilang” ay nagsalita ng payo kay Dharmasuta Yudhiṣṭhira, hari ng mga tao—hudyat na ang aral ng kabutihang-asal at wastong gawi ang magiging gabay sa susunod na hakbang.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical posture of righteous rule: the king and his companions listen attentively to learned brāhmaṇas, allowing deliberation and dharma-guided counsel to shape action—especially at moments of transition and decision.
After spending the night listening to the brāhmaṇas’ words, the Pāṇḍavas reach morning; at dawn the foremost brāhmaṇas begin to address Yudhiṣṭhira, indicating the continuation of instruction or advice directed to the king.