Abhimanyu’s Śrāddha; Vyāsa’s Assurance of the Unborn Heir (अभिमन्योः श्राद्धं तथा गर्भरक्षणोपदेशः)
अस्यास्तु वचन श्रुत्वा सर्वास्ता: कुरुयोषित:,“इसकी बात सुनकर कुरुकुलकी सारी स्त्रियाँ इसे दोनों हाथोंसे पकड़कर अत्यन्त आर्त-सी होकर करुण विलाप करने लगीं
asyāstu vacanaṁ śrutvā sarvāstāḥ kuru-yoṣitaḥ
Sinabi ni Vaiśampāyana: Nang marinig ang kaniyang mga salita, ang lahat ng kababaihan ng angkang Kuru ay napuno ng dalamhati; hinawakan nila siya sa magkabilang kamay at, sa matinding pagdurusa, nagsimulang managhoy nang kaawa-awa—larawan ng sama-samang pagdadalamhati at bakas na iniwan ng digmaan sa mga pamilya.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights the human cost of conflict: beyond victory or ritual restoration, dharma must reckon with the suffering of families. Collective mourning becomes a moral reminder that violence leaves enduring wounds in society.
After hearing a woman’s statement (contextually, a grief-laden utterance), the women of the Kuru household react together—physically restraining or holding her and breaking into intense lamentation, expressing shared bereavement.