Shloka 20
Kṛṣṇasya Dvārakā-praveśaḥ — Krishna’s Return to Dvārakā and the Raivataka Festival
स कम्मिंश्चित् क्षुधाविष्टः फलभारसमन्वितम् । बिल्व॑ ददर्श विप्रर्षिरारुरोह च त॑ तत:
sa kammiṁścit kṣudhāviṣṭaḥ phalabhārasamanvitam | bilvaṁ dadarśa viprarṣir āruroha ca taṁ tataḥ |
Sinabi ni Vaiśampāyana: Sa isang pook, pinahirapan siya ng matinding gutom; nakita ng brahmarṣi ang punong bilva na nakayuko sa bigat ng mga bunga. Kaya’t umakyat siya roon, itinali sa isang sanga ang balot na balat ng itim na antilope, at saka pumitas at naghulog ng mga bungang bilva upang maibsan ang kagyat na pangangailangan ng katawan.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even a sage experiences bodily needs like hunger; the narrative highlights how necessity is met through simple, nonviolent means (gathering fruit) while maintaining the broader discipline of dharma and restraint.
While traveling, the sage—afflicted by hunger—spots a fruit-laden bilva tree, climbs it, and starts plucking and dropping the fruits to eat and continue his journey.