उत्तङ्कोपाख्यानम् — Maṇi-Kuṇḍala Retrieval and Entry into Nāgaloka
Chapter 57
इमे हि दिव्ये मणिकुण्डले मे देवाश्न यक्षाश्व महर्षयश्न । तैस्तैरुपायैरपहर्तुकामा- श्छिद्रेषु नित्यं परितर्कयन्ति
ime hi divye maṇikuṇḍale me devāś ca yakṣāś ca maharṣayaś ca | tais tair upāyair apahartukāmāś chidreṣu nityaṁ paritarkayanti ||
Sinabi ni Vaiśaṃpāyana: “Ang dalawang hikaw na may hiyas na ito sa akin ay tunay na makalangit. Ang mga deva, Yakṣa, at mga dakilang rishi, sa pagnanais na maagaw ang mga ito, ay patuloy na nagbabalangkas ng sari-saring pakana, laging nagmamasid sa anumang siwang o kahinaan na maaari nilang pagdaanan upang kunin ito.”
वैशम्पायन उवाच
Even exalted beings may be drawn toward coveted objects; therefore one should remain vigilant about “loopholes” (chidra)—weak points in conduct, attention, or circumstance—through which loss, harm, or adharma can enter.
The speaker states that his jewel earrings are celestial and highly desired. Devas, Yakṣas, and great sages continually look for an opportunity or weakness to take them away, employing many different means.