Uttanka’s Inquiry and Vāsudeva’s Adhyātma Exposition
Guṇa–Ritual–Immanence Teaching
स तं सम्पूज्य तेजस्वी मुनिं पृुथुललोचन: । पूजितस्तेन च तदा पर्यपृच्छदटनामयम्,विशाल नेत्रोंवाले तेजस्वी श्रीकृष्ण उत्तंक मुनिकी पूजा करके स्वयं भी उनके द्वारा पूजित हुए। तत्पश्चात् उन्होंने मुनिका कुशल-समाचार पूछा
sa taṁ sampūjya tejasvī muniṁ pṛthulocanaḥ | pūjitas tena ca tadā paryapṛcchad aṭanāmayam ||
Matapos parangalan nang nararapat ang maningning na pantas, ang malapad ang mga mata at marangal (si Kṛṣṇa) ay pinarangalan din naman niya. Pagkaraan, sa diwang magalang at ayon sa dharma, tinanong niya ang kalagayan ng pantas sa kanyang paglalakbay—kung ang lahat ba’y ligtas, walang hirap, at walang kaguluhan.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights dharmic etiquette: honoring a sage and then inquiring about his welfare. Respectful reception (satkāra) and concern for a traveler’s well-being are presented as marks of righteous conduct.
Vaiśampāyana narrates that Kṛṣṇa respectfully worships the sage Uttaṅka; the sage reciprocates with honor. After this mutual courtesy, Kṛṣṇa asks about Uttaṅka’s well-being and whether his travels have been free of difficulties.