Adhyāya 51: Kṛṣṇa’s Leave-Taking and Departure for Dvārakā (द्वारकागमनानुमति)
प्रसादे चैव सत्त्वस्य प्रसादं समवाप्नुयात् लक्षणं हि प्रसादस्य यथा स्यात् स्वप्नदर्शनम्
prasāde caiva sattvasya prasādaṁ samavāpnuyāt | lakṣaṇaṁ hi prasādasya yathā syāt svapnadarśanam ||
Wika ni Vāyu: “Kapag ang panloob na pagkatao (sattva) ay naging payapa, natatamo ang mismong kapayapaan. Ito ang tanda ng kapayapaan: kung paanong sa taong nagising, ang tanawing-panaginip ay tumatahimik at nawawalan ng kapit, gayon din ang tanda ng paglilinis—ang malinaw at di-nagagambalang galak ng isip.”
वायुदेव उवाच
True purification is recognized by prasāda—lucid, steady serenity. When sattva becomes clear, mental disturbances subside naturally, like a dream losing reality upon waking.
Vāyudeva instructs the listener on the experiential sign of inner purification: the mind becomes transparently calm, and illusory or agitating impressions fade the way dream-images fade after awakening.