Marutta–Indra Rivalry and Bṛhaspati’s Priestly Refusal (मरुत्तेन्द्रस्पर्धा—बृहस्पतेः पौरोहित्यनिश्चयः)
वाहनं यस्य योधाश्र् मित्राणि विविधानि च । शयनानि च मुख्यानि महाहाणि च सर्वश:
vāhanaṁ yasya yodhāś ca mitrāṇi vividhāni ca | śayanāni ca mukhyāni mahārhāṇi ca sarvaśaḥ |
Sinabi ni Vyāsa: “Para sa kanya, ang mga sasakyan, mga mandirigma, mga kaibigang sari-sari, at mga higang pinakamainam at napakamahal sa lahat ng uri ay lumilitaw sa pamamagitan lamang ng pagninilay at ng hiningang lumalabas sa kanyang bibig. O Hari, sa lakas ng sarili niyang mga kabutihan, si Haring Karaṇḍhama ay nagpasuko sa lahat ng iba pang mga hari.”
व्यास उवाच
The passage links sovereignty to inner excellence: a ruler’s guṇas (virtues and capacities) are presented as the true source of prosperity and effective rule, so that resources and support seem to arise effortlessly when leadership is grounded in merit.
Vyāsa describes King Karaṇḍhama’s extraordinary prosperity—vehicles, warriors, allies, and luxurious beds appear as if by mere thought and breath—and then states that through his virtues he brought other kings under his control.