Adhyāya 48: Brahmopadeśa on Prāṇāyāma, Sāttvika Vṛtti, and the Sattva–Kṣetrajña Question
उच्छवामात्रमपि चेद् यो5न्तकाले समो भवेत् । आत्मानमुपसड्ुम्य सो$मृतत्वाय कल्पते,जो मनुष्य अन्तकालमें आत्माका ध्यान करके, साँस लेनेमें जितनी देर लगती है, उतनी देर भी, समभावमें स्थित होता है, वह अमृतत्व (मोक्ष) प्राप्त करनेका अधिकारी हो जाता है
ucchvāmātram api ced yo 'ntakāle samo bhavet | ātmānam upasaṅgamya so 'mṛtatvāya kalpate ||
Wika ni Vāyu: Kahit sa huling sandali ng buhay, kung ang tao’y makapanatili ng kapantayan ng loob sa tagal ng isang hininga, at ibalik ang isip paloob sa Sarili (Ātman), siya’y nagiging karapat-dapat sa kawalang-kamatayan—moksha, ang paglaya.
वायुदेव उवाच