Shloka 1
ऑपन---र< बक। ] अति्णऑकफा:<ह अष्टचत्वारिशो<्ध्याय: आत्मा और परमात्माके स्वरूपका विवेचन ब्रह्मोवाच केचिद् ब्रह्ममयं वृक्ष केचिद् ब्रह्मवनं महत् । केचित्तु ब्रह्म चाव्यक्ते केचित् परमनामयम् | मन्यन्ते सर्वमप्येतदव्यक्तप्रभवाव्ययम्,ब्रह्माजीने कहा--महर्षिगण! इस अव्यक्त, उत्पत्तिशील, अविनाशी सम्पूर्ण वृक्षको कोई ब्रह्म-स्वरूप मानते हैं और कोई महान ब्रह्मवन मानते हैं। कितने ही इसे अव्यक्त ब्रह्म और कितने ही परम अनामय मानते हैं
brahmovāca | kecid brahmamayaṁ vṛkṣaṁ kecid brahmavanaṁ mahat | kecit tu brahma cāvyakte kecit paramanāmayam | manyante sarvam apy etad avyaktaprabhavāvyayam ||
Wika ni Brahmā: “O mga dakilang rishi, may ilan na itinuturing ang buong punong ito na likas na Brahman; ang iba nama’y tinatawag itong isang malawak na ‘gubat ng Brahman’. May ilan na nagsasabing ang Brahman ay nasa Di-Nahahayag (Unmanifest), at may ilan na naglalarawan dito bilang kataas-taasang Katotohanang walang dalamhati. Ngunit lahat sila’y naniniwalang ang kabuuang prinsipyong ito’y nagmumula sa Di-Nahahayag at hindi nasisira.”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Different sages describe the same ultimate reality in varied metaphors—tree, forest, unmanifest Brahman, or the supreme sorrowless state—yet agree that the manifested whole proceeds from the Unmanifest and is ultimately imperishable.
Brahmā addresses the assembled seers and summarizes their diverse philosophical characterizations of the cosmic principle, framing a discussion on the nature of the self, the supreme Self, and the source of manifestation.