Shloka 32
अलर्कोपाख्यानम् — Indriya-Nigraha and Yogic Victory
Mahābhārata 14.30
इति त्वमनुजानीहि राम मा क्षत्रियान् जहि । तपो घोरमुपातिष्ठ ततः श्रेयोडभिपत्स्यसे
iti tvam anujānīhi rāma mā kṣatriyān jahi | tapo ghoram upātiṣṭha tataḥ śreyo 'bhipatsyase ||
Kaya nga, O Rama, tanggapin mo ang payong ito: huwag mong patayin ang mga Kshatriya. Isagawa mo ang mahigpit na pag-aayuno at pagtalima (tapas); sa pamamagitan ng disiplina, matatamo mo ang pinakamataas na kabutihan. Inililihis ng pangaral ng nakatatanda si Parashurama mula sa marahas na paghihiganti tungo sa pagpipigil-sa-sarili at gantimpalang espirituwal, at itinatanghal ang tapas bilang lunas na etikal sa poot at landas sa pangmatagalang kapakanan.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Anger-driven vengeance is to be restrained; instead of destroying an entire social order (the Kshatriyas), one should pursue intense tapas, because inner discipline and expiation lead to śreyas (true welfare) more reliably than violence.
A Brahmin elder (identified in the Hindi gloss as Pitamaha) addresses Rama—i.e., Parashurama—urging him to desist from killing Kshatriyas and to turn toward severe austerities, reframing his response to conflict from retribution to spiritual practice.