Shloka 24
अन्तर्वन-विद्यारण्योपमा
The Allegory of the Inner Forest of Knowledge
एतदेवेदृशं पुण्यमरण्यं ब्राह्मणा विदु: । विदित्वा चानुतिष्ठ त्ति क्षेत्रज्ञेनानुदर्शिता
etad evedṛśaṃ puṇyam araṇyaṃ brāhmaṇā viduḥ | viditvā cānutiṣṭhanti kṣetrajñenānudarśitāḥ ||
Nalalaman ng mga Brahmana na ang gubat na ito—gaya ng tunay nitong anyo—ay banal at mapagkawanggawa. At pagkaunawa nila rito, yaong mga tinuruan ng katotohanan ng ‘Nakaaalam sa Bukid’ (kṣetrajña, ang Sarili) ay naglalaan ng sarili sa disiplinadong pagsasanay, sa pagpipigil sa loob at sa mga kaugnay na paraan ng pagsasadhana.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Holiness is not merely a location but a realized understanding: when guided by a true knower of the Self (kṣetrajña), one should translate insight into disciplined practice—inner restraint and sustained spiritual observance.
A Brahmin speaker describes a sacred forest known to the learned and explains that those awakened by instruction from a realized teacher undertake the appropriate spiritual disciplines there, treating the forest as a setting for self-cultivation.