Cāturhotra as Inner Sacrifice (Yoga-Yajña) and Nārāyaṇa Recitation
अदन्नन्नान्यथो<विद्वान् ममत्वेनोपपद्यते । आत्मार्थ पाचयन्नन्नं ममत्वेनोपहन्यते
adann annam anyathā ’vidvān mamatvenopapadyate | ātmārthaṃ pācayann annaṃ mamatvenopahanyate ||
Wika ng Brahmin: “Ang mangmang, kapag kumakain ng pagkaing hindi ipinagkaloob (bilang kaloob o handog), ay nalulubog sa pag-aangkin—sa ‘akin’—sa maling paraan. Gayundin, ang nagluluto ng pagkain para lamang sa sarili ay tinatamaan ng kapintasan ding iyon ng pag-aangkin.”
ब्राह्मण उवाच
Food and livelihood should be connected to giving and offering; when one eats or cooks purely for oneself, the mind hardens into ‘mine-ness’ (mamatva), which is presented as a destructive ethical fault.
A brāhmaṇa speaker delivers a moral instruction, using the everyday act of eating and cooking to warn against egoic appropriation and to commend a life oriented toward sharing, alms, and offering.