कर्मनाशाभावः, गर्भे जीवप्रवेशः, आचारधर्मोपदेशः
Karma’s Non-Extinction, Jīva’s Entry into the Embryo, and Instruction on Conduct-Dharma
ततस्तु क्षीयते चैव पुनश्चान्यत् प्रचीयते । यावत् तन्मोक्षयोगस्थं धर्म नैवावबुध्यते
tatastu kṣīyate caiva punaścānyat pracīyate | yāvat tanmokṣayogasthaṃ dharma naivāvabudhyate ||
Pagkaraan, habang patuloy na nagpapakalunod sa pagdanas, ang naunang ipon ng karma ay tunay na nauubos, ngunit muling naiipon ang panibagong karma. Hangga’t hindi niya tunay na nauunawaan ang dharma na nananahan sa disiplina ng mokṣa-yoga, hindi napuputol ang sunod-sunod na pag-ikot ng karma.
ब्राह्मण उवाच
Enjoyment may spend (exhaust) past karma, but it simultaneously generates new karma; only the understanding of dharma grounded in mokṣa-yoga breaks the continuing chain of karmic succession.
A Brahmin speaker explains a moral-spiritual principle: ordinary life driven by experience keeps karma cycling—old deeds ripen and are consumed, while new deeds are produced—until one gains liberating insight into mokṣa-oriented dharma.