Dehānta (Cyavana) and Upapatti: Kāśyapa’s Questions and the Siddha’s Account of Death, Pain, and Karmic Re-embodiment
इस प्रकार श्रीमहाभारत आश्वमेधिकपर्वके अन्तर्गत अनुगीतापर्वमें सोलहवाँ अध्याय पूरा हुआ
atyartha-balavān ūṣmā śarīre parikopitaḥ | bhinatti jīva-sthānāni marmāṇi viddhi tattvataḥ ||
Itinuturo ng Siddha na kapag ang init sa katawan—na kinikilalang pitta (apdo)—ay naging labis na makapangyarihan at naudyukan sa loob ng katawan, maaari nitong punitin ang mga luklukan ng buhay at tamaan ang marurupok na dugtungan (marmas). Unawain nang tumpak ang katotohanang ito: ang kawalan ng balanse ng mga puwersang panloob ay kayang sumira sa buhay mismo; kaya ang pagpipigil-sa-sarili at wastong pamumuhay ay bahagi ng dharma.
सिद्ध उवाच
The verse warns that when inner bodily heat (linked with aggravated pitta) becomes excessive, it damages vital points and can destroy life; therefore, maintaining balance through restraint and proper conduct is a practical aspect of dharma.
Within the Anugita instruction, a Siddha continues a didactic explanation about the body and life-forces, emphasizing how disturbed internal conditions can harm the vital seats of life and the marmas.