Arjuna’s request to Krishna and the opening of the Kāśyapa–Brāhmaṇa mokṣa discourse (Āśvamedhika-parva 16)
ब्रह्मण: पदमव्यक्त मा ते5भूदत्र संशय: । नाहं पुनरिहागन्ता मर्त्यलोक॑ परंतप
brahmaṇaḥ padam avyaktam mā te 'bhūd atra saṁśayaḥ | nāhaṁ punar ihāgantā martyalokaṁ parantapa, dvijaśreṣṭha |
Wika ng Siddha: “Ang di-nahahayag na kalagayan—ang kataas-taasang tahanan ni Brahman—ang siyang layon; huwag kang magduda rito. O pinakamainam sa mga dalawang-ulit na isinilang, o tagapagsunog ng mga kaaway: hindi na ako babalik sa mortal na mundong ito. Nang matamo ko ang pinakamataas na kasakdalan, tutungo ako sa mararangal na daigdig, mararating ang sukdulang Satyaloka, at sa wastong pagkakasunod ay matatamo ang di-nahahayag na kalagayang Brahman (kalayaan).”
सिद्ध उवाच
The verse affirms mokṣa as the final aim: the unmanifest Brahman-state is the highest goal, and true spiritual perfection culminates in non-return to the mortal realm. It emphasizes certainty (freedom from doubt) about liberation and the transcendence of worldly rebirth.
A Siddha addresses a revered twice-born interlocutor, declaring that he has attained the highest siddhi and will proceed through exalted realms (including Satyaloka) toward the unmanifest Brahman-state, explicitly stating he will not return to the human world.