Shloka 8
Vāsudeva’s Upadeśa: The Inner Enemy and the Indra–Vṛtra Precedent (आत्मशत्रु-बोधः; इन्द्र-वृत्रोपाख्यानम्)
धराहरणदुर्गन्न्धो विषय: समपद्यत | शतक्रतुश्नुकोपाथ गन्धस्य विषये हते
dharāharaṇa-durgandho viṣayaḥ samapadyata | śatakratuś ca kupito ’bhūt gandhasya viṣaye hate, nareśvara |
Wika ni Vāyu: “Nang maagaw ang Daigdig, kumalat ang mabahong baho sa lahat ng dako. Noong unang panahon, isinailalim ni Vṛtrāsura ang buong Daigdig sa kanyang kapangyarihan; at nang makita ni Indra na inagaw ni Vṛtra ang lupa at dinala pa maging ang ‘saklaw ng halimuyak,’ ang Panginoon ng sandaang paghahandog (Indra) ay sinakmal ng matinding galit, O hari. Ipinakikita ng pangyayaring ito na ang paglabag sa wastong kaayusan—ang pag-angkin sa bagay na nagpapanatili ng pagkakatugma ng sanlibutan—ay humihila ng pagsaway ng mga diyos at nagbubunga ng kaguluhang nadarama ng lahat.”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
When rightful domains that sustain the world’s balance are unlawfully seized, the result is pervasive disorder (symbolized by stench) and justified moral outrage; power must be exercised within dharma, not through usurpation.
Vāyu recounts an ancient episode: Vṛtrāsura overpowered the Earth and even appropriated the ‘sphere of fragrance.’ This caused foulness to spread everywhere, and Indra (Śatakratu) became intensely angry at the violation.