अध्याय ९ — धृतराष्ट्रस्य युधिष्ठिरं प्रति राजनित्युपदेशः
Dhṛtarāṣṭra’s Counsel on Royal Policy to Yudhiṣṭhira
ततः संधाय ते सर्वे वाक्यान्यथ समासत: । एकस्मिन् ब्राह्मणे राजन् निवेश्योचुर्नराधिपम्
tataḥ sandhāya te sarve vākyāny atha samāsataḥ | ekasmin brāhmaṇe rājan niveśyocur narādhipam ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Pagkaraan, nagtipon sila at nagkasundo, at pinaikli ang kanilang mga salita. O Hari, ipinagkatiwala nila ang pananagutan ng pagsasalita sa isang brāhmaṇa, at sa pamamagitan niya nila kinausap ang panginoon ng mga tao (ang hari). Ipinakikita ng tagpong ito ang maingat at maayos na pagbibigay-payo—ipinauubaya ang pananalita sa karapat-dapat na tagapagsalita upang maihatid ang mensahe nang may pagpipigil at nararapat na dangal.
वैशम्पायन उवाच
Collective counsel should be conveyed with discipline: after deliberation, speech is summarized and entrusted to a competent, respected spokesman, reflecting restraint (saṃyama) and propriety in addressing authority.
A group consults among themselves, compresses their message, and appoints one brāhmaṇa to speak on their behalf to the king, ensuring an orderly and authoritative presentation.