कुन्ती–व्याससंवादः
Kuntī–Vyāsa Dialogue on Durvāsā’s Boon and Karṇa’s Birth
यानमाच्छादनं भोगान् दासीश्व समलंकृता: । ददौ राजा समुद्दिश्य तयोमत्रोर्महीपति:
vaiśampāyana uvāca | yānam ācchādanaṃ bhogān dāsīś ca samalaṅkṛtāḥ | dadau rājā samuddiśya tayor mātroḥ mahīpatiḥ ||
Wika ni Vaiśampāyana: Ang hari, panginoon ng lupa, ay nagbukod ng mga handog bilang paggalang sa kaniyang dalawang ina at nagkaloob ng mga sasakyan, mga pantakip at kasuotan, sari-saring aliw, at mga aliping babae na pinalamutian ng mga alahas. Sa gayong kaayusan ng maharlikang pagkakawanggawa, anumang sukat ng isang bagay ang naisin ng tao, yaon ding sukat ang naibibigay—larawan ng maayos na pagkakaloob na ginagabayan ng tungkulin at paggalang sa matatanda.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights dharmic kingship expressed through regulated generosity: wealth and comforts are distributed as gifts, and offerings are explicitly dedicated in honor of elders (the king’s mothers), showing that charity is not mere display but a duty guided by reverence and social order.
Vaiśampāyana describes the king arranging and giving substantial provisions—conveyances, garments, comforts, and ornamented attendants—dedicating these gifts to his two mothers. The surrounding description emphasizes abundance and the smooth fulfillment of people’s needs during the distribution.