Vyāsa’s Boon-Offer and Dhṛtarāṣṭra’s Remorse in the Forest Assembly (आश्रमवासिक पर्व, अध्याय ३६)
ततः कदाचिद् गड़ाया: कच्छे स नृपसत्तम: | गड़ायामाप्लुतो धीमानाश्रमाभिमुखो5भवत्
tataḥ kadācid gaḍāyāḥ kacche sa nṛpasattamaḥ | gaḍāyām āpluto dhīmān āśramābhimukho 'bhavat |
Pagkaraan, minsan, ang pinakadakilang hari—ang marunong na si Dhṛtarāṣṭra—ay nagtungo sa mabuhanging pampang ng ilog Gaḍā, lumubog sa tubig upang maligo, at pagkaraan ay muling naglakad patungo sa kanyang ashram sa gubat. Ipinahihiwatig ng tagpong ito ang kanyang disiplinadong buhay ng pagreretiro: payak at may pagpipigil-sa-sarili, hindi na ayon sa aliwalas ng pagiging hari.
नारद उवाच