Āśramāgamanam — The Pāṇḍavas Arrive at Dhṛtarāṣṭra’s Hermitage
दिव्याम्बरधरा: सर्वे सर्वे भ्राजिष्णुकुण्डला: । निर्वेरा निरहंकारा विगतक्रोधमत्सरा:
vaiśampāyana uvāca |
divyāmbaradharāḥ sarve sarve bhrājiṣṇukuṇḍalāḥ |
nirvairā nirahaṅkārā vigatakrodhamatsarāḥ ||
Wika ni Vaiśampāyana: Silang lahat ay nagpakita na nakadamit ng mga kasuotang makalangit, at ang bawat isa’y may suot na kumikislap na hikaw. Wala na sa kanila ang poot at pagkamakasarili; naiwaksi na ang galit at inggit—ngayo’y nahayag sa isang dalisay na kalagayan, lampas sa mga tunggaliang minsang naggapós sa kanila.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights ethical purification: true peace is marked by the absence of vaira (enmity), ahaṅkāra (ego), krodha (anger), and matsara (jealousy). It implies that beyond worldly conflict, the highest state is inner freedom from these afflictions.
In the Ashramavāsika context, departed kings are being described as appearing in a celestial, transformed condition—adorned with divine clothing and shining ornaments—no longer carrying the rivalries and passions that fueled conflict in life.