अश्रमवासिनां विषादः — Lament in Hastināpura after the Elders’ Forest Withdrawal
विद्यते न भयं चापि परलोकान्ममानघा: । “इसमें संदेह नहीं कि मैं आपलोगोंके दर्शनमात्रसे पवित्र हो गया। निष्पाप महर्षियो! अब मुझे परलोकसे कोई भय नहीं है
vidyate na bhayaṃ cāpi paralokān mamānaghāḥ |
Sinabi ni Vaiśaṃpāyana: “O mga pantas na walang kasalanan, wala akong anumang takot sa kabilang-buhay. Tunay nga, sa pagtanaw ko lamang sa inyo ay nalinis na ako; kaya’t walang pag-aalinlangan na ang daigdig sa kabila ay wala nang sindak para sa akin.”
वैशम्पायन उवाच
Association with the righteous—especially the direct sight (darśana) of sinless sages—is portrayed as spiritually purifying and as removing anxiety about one’s fate after death (paraloka).
In Vaiśaṃpāyana’s narration, a speaker expresses confidence about the hereafter, declaring that meeting and beholding the sages has purified him and dispelled any fear of the next world.