Shloka 13
Nārada’s Exempla of Tapas and Assurance to Dhṛtarāṣṭra (नारदोपदेशः—तपःसिद्ध्युदाहरणम्)
अजिनानि प्रवेणीश्व खुक् खुवं च महीपति: । कमण्डलूंश्व स्थालीश्व पिठराणि च भारत
ajīnāni praveṇīś ca khuk-khuvaṃ ca mahīpatiḥ | kamaṇḍalūṃś ca sthālīś ca piṭharāṇi ca bhārata ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Ipinamahagi ng hari sa mga ascetic ang mga balat ng usa at mga bigkis ng sagradong damo, pati ang mga kasangkapang tinatawag na khuk at khuvas; at gayundin ang mga palayok ng tubig (kamaṇḍalu), mga sisidlang pangluto, at mga banga. Sa pagbibigay na iyon, anumang kasangkapang nais ng bawat renunciate—at gaano man karami—iyon mismo ang ibinigay; at ang iba pang kinakailangang sisidlan ay idinagdag pa.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dāna as a practical expression of dharma: a ruler’s wealth and resources should be used to support spiritual discipline and the needs of the virtuous, giving appropriately according to the recipient’s requirement rather than for display.
In the Āśramavāsika context, Yudhiṣṭhira is distributing ascetic necessities—deerskins, grass bundles, water-pots, and other vessels—to tapasvins, ensuring each receives exactly what is desired and additionally what is necessary.