Shloka 12
Nārada’s Exempla of Tapas and Assurance to Dhṛtarāṣṭra (नारदोपदेशः—तपःसिद्ध्युदाहरणम्)
ततः स राजा प्रददौ तापसार्थमुपाहतान् | कलशान् काज्चनान् राजंस्तथैवौदुम्बरानपि
tataḥ sa rājā pradadau tāpasārtham upāhatān | kalaśān kāñcanān rājaṁs tathaivaudumbarān api ||
Pagkaraan nito, ipinamahagi ng hari, para sa kapakinabangan ng mga ascetic, ang mga sisidlang dinala: mga pitsel na ginto, at gayundin ang mga pitsel na tanso (udumbara). Sa tagpo ng Āśramavāsika Parva, ipinakikita ng gawaing ito ang dharmikong pananagutan ng hari na alalayan ang mga namumuhay sa pag-aayuno at pagninilay—ginagawang panustos sa buhay espirituwal at kabutihang panlahat ang yaman ng kaharian, sa halip na luho para sa sarili.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dāna as a practical expression of dharma: a ruler should convert prosperity into support for spiritual and communal welfare, honoring ascetics and sustaining disciplined life rather than hoarding wealth.
Vaiśampāyana narrates that the king distributes vessels that had been brought for ascetics—specifically golden and copper pitchers—indicating an organized act of giving in the forest-ascetic setting of the Āśramavāsika episode.