Bhāgīrathī-tīra-śauca, Kurukṣetra-gamana, and Śatayūpa-āśrama-dīkṣā (गङ्गातीरशौच–कुरुक्षेत्रगमन–शतयूपाश्रमदीक्षा)
कुशलप्रश्नसंयुक्ते कुशलो वाक्यकर्मणि । वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! धृतराष्ट्रके इस प्रकार कुशल-समाचार पूछनेपर बातचीत करनेमें कुशल न्याय-वेत्ता राजा युधिष्ठिरने इस प्रकार कहा--
kuśalapraśnasaṃyukte kuśalo vākyakarmaṇi |
Sinabi ni Vaiśaṃpāyana: Nang si Dhṛtarāṣṭra ay magtanong ng kalagayan sa gayong paraan, si Haring Yudhiṣṭhira—sanay sa maingat na pananalita, bihasa sa gawaing pamamahala, at batid ang katarungan—ay sumagot nang nararapat. Itinatampok ng salaysay ang asal ng magalang na pagtatanong at ang disiplinadong tugon na nakaayon sa dharma sa pagitan ng matatanda at mga pinuno.
वैशम्पायन उवाच
The verse underscores dharmic communication: welfare-inquiry (kuśala-praśna) is a mark of proper social and royal conduct, and the ideal response is restrained, competent, and aligned with justice—speech and action working together.
Vaiśampāyana narrates that after Dhṛtarāṣṭra asks about well-being, Yudhiṣṭhira—renowned for judicious speech and governance—begins his reply, setting a tone of respectful dialogue between an elder Kuru and the reigning Pāṇḍava king.