Shloka 24
Kuntī’s Retrospective Uddharṣaṇa and Renunciatory Resolve (कुन्त्युद्धर्षण-प्रत्याख्यानम्)
इति श्रीमहाभारते आश्रमवासिके पर्वणि आश्रमवासपर्वणि युधिष्ठिरादिधृतराष्ट्रसमागमे चतुर्विशो5ध्याय:
iti śrīmahābhārate āśramavāsike parvaṇi āśramavāsaparvaṇi yudhiṣṭhirādi-dhṛtarāṣṭra-samāgame caturviṃśo 'dhyāyaḥ
Sa gayon, sa Śrī Mahābhārata, sa loob ng Āśramavāsika Parva—lalo na sa bahaging tumatalakay sa paninirahan sa ermitanyong gubat—nagtatapos ang ika-dalawampu’t apat na kabanata, hinggil sa pagtatagpo nina Yudhiṣṭhira at ng iba pa kay Dhṛtarāṣṭra. Ang pangwakas na kolofon na ito’y naglalarawan ng paglipat mula sa buhay-palasyong hari tungo sa pag-urong na ascetiko, binibigyang-diin ang pakikipagkasundo, pagpipigil, at bigat ng dharma ng pagkakamag-anak matapos ang digmaan.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
As a colophon, the verse does not teach through direct instruction but through framing: it marks a narrative unit centered on meeting and reconciliation after catastrophe. The ethical emphasis is on restraint, honoring elders and kin, and moving toward renunciation and inner discipline after the destructive consequences of war.
This line closes the chapter by stating its scope: the meeting (samāgama) of Yudhiṣṭhira and others with Dhṛtarāṣṭra within the Āśramavāsika Parva. It functions as a formal end-of-chapter marker in the text.