धृतराष्ट्र-सत्कारः तथा श्राद्ध-दाने नियमनम् | Honoring Dhṛtarāṣṭra and Regulating Śrāddha-Gifts
तेन तस्याभवत् प्रीतो वृत्तेन स नराधिप:
tena tasyābhavat prīto vṛttena sa narādhipaḥ | viparītaś ca me śatrur niyamyaś ca bhaven naraḥ ||
Dahil sa gayong asal, nalugod ang matandang hari. Si Yudhiṣṭhira, na likás na banayad ang kalooban, ay nananatiling masaya at madalas sabihin sa kanyang mga kapatid at mga ministro: “Si Dhṛtarāṣṭra ay karapat-dapat igalang para sa akin at para sa inyong lahat. Ang sinumang nabubuhay sa pagsunod sa kanyang utos ay may mabuting hangarin sa akin; ang sinumang kumilos nang salungat ay kaaway ko at tatanggap ng aking parusa.”
वैशम्पायन उवाच
A ruler should uphold dharma through respectful governance: honoring elders and legitimate authority, rewarding loyal obedience, and restraining those who act in defiance of rightful command.
Vaiśampāyana describes how Yudhiṣṭhira’s steady, respectful conduct pleased the king, and how Yudhiṣṭhira instructed his brothers and ministers to treat Dhṛtarāṣṭra as venerable—counting obedience to him as friendship and opposition as enmity deserving discipline.