Shloka 51
Chatra–Upānah Dāna: Origin Narrative
Jamadagni–Reṇukā–Sūrya Saṃvāda
प्रययुस्ते ततो भूयस्तीर्थानि वनगोचरा: । पुण्येषु तीर्थेषु तथा गात्राण्याप्लावयन्त ते
prayayus te tato bhūyas tīrthāni vanagocarāḥ | puṇyeṣu tīrtheṣu tathā gātrāṇy āplāvayanta te ||
Pagkaraan nito, ang mga lagalag na naninirahan sa gubat ay muling naglakbay patungo sa mga banal na tīrtha. Mula sa isang sagradong pook-tawiran tungo sa iba pa, inilubog nila ang kanilang mga katawan sa tubig at naligo—muling nilinis ang sarili sa pamamagitan ng paglalakbay-dharma at pagpapadalisay.
अगस्त्य उवाच
Educational Q&A
The verse highlights tīrtha-yātrā and ritual bathing as acts of purification and renewal. Ethically, it points to disciplined movement toward sacred spaces and practices that cleanse and reorient a person toward dharma.
Agastya describes a group of forest-travelers resuming their pilgrimage. They go from one holy tīrtha to another and immerse themselves in the waters, performing purificatory baths.