Chatra–Upānah Dāna: Origin Narrative
Jamadagni–Reṇukā–Sūrya Saṃvāda
इत्युक्त: स महेन्द्रेण तपस्वी कोपनो भूशम् । जग्राह पुष्करं धीमान् प्रसन्नश्चाभवन्मुनि:
ity uktaḥ sa mahendreṇa tapasvī kopano bhūśam | jagrāha puṣkaraṃ dhīmān prasannaś cābhavan muniḥ ||
Nang masabi ito ni Mahendra (Indra), ang mahigpit na asceta—bagaman kilala sa matinding init ng ulo—ay labis na natuwa. Tinanggap ng marunong na muni na si Agastya ang lotus mula sa kamay ni Indra, at ang kanyang galit ay humupa, napalitan ng mapagpalang kasiyahan.
अगस्त्य उवाच
Even a wrathful ascetic can be pacified through proper address and respectful conduct; dharmic speech and humility help transform anger into goodwill.
After Indra (Mahendra) speaks to him, the sage Agastya becomes pleased and accepts the lotus (Puṣkara) from Indra’s hand, signaling reconciliation and the calming of his anger.