Shloka 37
Puṣkara-Śapatha Itihāsa (Agastya–Indra Dispute at the Tīrthas) | पुष्कर-शपथ-आख्यानम्
गुरूणीति विदित्वाथ न ग्राह्माण्यत्रिरब्रवीत् न स्महे मन्दविज्ञाना न स्महे मन्दबुद्धयः
bhīṣma uvāca | gurūṇīti viditvātha na grāhyāṇy atrir abravīt | na smahe mandavijñānā na smahe mandabuddhayaḥ |
Sinabi ni Bhishma: Nang maunawaan ang wastong asal sa mga nakatatanda at mga guro, ipinahayag ng pantas na si Atri, “Hindi ito dapat tanggapin. Hindi kami mapurol sa paghatol, ni mapurol ang isip.” Nang mapansin niyang ang mga bunga ay naging di-likas na mabigat at batid ang lihim na layon sa likod ng handog, tinanggihan niya: kahit magmukhang walang masama, ang pagtanggap sa bagay na nadungisan ng kasakiman o panlilinlang ay magbubunga ng mapait na kaparusahan sa kabilang buhay. Kaya ang naghahangad ng kaginhawahan sa buhay na ito at sa susunod ay dapat ituring ang gayong pakinabang na hindi karapat-dapat tanggapin.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
One should not accept gifts or gains that are ethically tainted, deceptive, or rooted in greed. Even if the object looks harmless, accepting it can produce bitter karmic results; therefore, what is ‘agrāhya’ (unfit) must be refused for the sake of welfare in both this world and the next.
Bhishma recounts that the sage Atri perceives an improper or dangerous offering—fruits that have become unusually heavy, implying hidden gold and a corrupt intent. Atri states that he and his companions are not dull-minded; they understand the situation and therefore refuse to accept the fruits, warning of harmful consequences if such a gift is taken.