प्रतिग्रहभेदः — The Distinction between Giving and Accepting
Vṛṣādarbhī–Saptarṣi Dialogue
बल॑ धृतिर्विपाप्मा च पुण्यकृत् पावनस्तथा । पार्ष्णिक्षेमा समूहश्च॒ दिव्यसानुस्तथैव च
balaṃ dhṛtir vipāpmā ca puṇyakṛt pāvanas tathā | pārṣṇikṣemā samūhaś ca divyasānus tathaiva ca ||
Wika ni Bhīṣma: “Lakas at katatagan; kawalang-sala; ang gumagawa ng kabutihan; ang nagpapadalisay; katiyakan ng pag-iingat sa likuran (matibay na pananggalang); isang mahigpit na nagkakaisang pangkat (sama-samang suporta); at ang banal na tuktok (mataas na pag-abot na makalangit)—ang mga ito man ay kabilang sa mga mapalad na kaloob na inilalarawan.”
भीष्म उवाच
The verse lists ethical and spiritual excellences—strength guided by fortitude, sinlessness, meritorious conduct, purifying influence, reliable protection, cohesive support, and lofty (divine) attainment—implying that true power is inseparable from virtue and communal stability.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma continues his didactic discourse, enumerating auspicious qualities/benefits (as part of a larger catalog) to guide righteous living and the cultivation of character.