Shloka 53
अनुशासनपर्व अध्याय ९३ — तपस्, सदोपवास, विघसाशन, अतिथिप्रियता
Austerity, regulated fasting, residual-eating, and hospitality
वैखानसानां वचनमृषीणां श्रूयते नूप । दूरादेव परीक्षेत ब्राह्मणान् वेदपारगान्
bhīṣma uvāca | vaikhānasānāṃ vacanam ṛṣīṇāṃ śrūyate nṛpa | dūrād eva parīkṣeta brāhmaṇān vedapāragān | rājann ye saṃbhāṣaṇe brāhmaṇān nindanti tān śrāddhe bhojayituṃ na arhasi | nareśvara vaikhānasarṣīṇām idaṃ vacaḥ śrūyate—brāhmaṇānāṃ nindāyāṃ te nindakasyāpi trīṇi kulāni nāśayanti |
Wika ni Bhishma: “O hari, naririnig ang aral ng mga pantas na Vaikhānasa: suriin mula sa malayo ang mga Brahmin na ganap na bihasa sa Veda. At yaong sa usapan ay humahamak sa mga Brahmin ay hindi dapat pakainin sa śrāddha. O pinuno ng mga tao, ipinahahayag ng mga Vaikhānasa na naninirahan sa gubat: kapag nilalait ang mga Brahmin, winawasak nila ang angkan ng lumalait hanggang tatlong salinlahi.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Guard one’s speech and ritual choices: those who habitually revile Brahmins are unfit to be honored at śrāddha, and slander of the worthy is said to bring severe karmic and familial consequences.
In Bhishma’s instruction to the king on dharma, he cites the authority of Vaikhānasa forest sages to advise careful evaluation of Veda-knowing Brahmins and to prohibit feeding Brahmin-revilers in ancestral rites.