Shloka 32
अनुशासनपर्व अध्याय ९३ — तपस्, सदोपवास, विघसाशन, अतिथिप्रियता
Austerity, regulated fasting, residual-eating, and hospitality
जिन्होंने पुण्य तीर्थोमें गोता लगानेके लिये श्रम--प्रयत्न किया है
bhīṣma uvāca | ye puṇya-tīrtheṣu nimajjanārthaṃ śrama-prayatnaṃ kṛtavantaḥ, veda-mantroccāraṇa-pūrvakam anekān yajñān anuṣṭhāya avabhṛtha-snānaṃ kṛtavantaḥ; ye krodha-rahitāś cañcalatā-rahitāḥ kṣamāśīlā mano-nigrahavantaḥ jitendriyāḥ sarva-bhūta-hitaiṣiṇaś ca, tān eva brāhmaṇān śrāddhe nimantrayitavyān || eteṣu dattam akṣayyam ete vai paṅkti-pāvanāḥ | ime pare mahā-bhāgā vijñeyāḥ paṅkti-pāvanāḥ ||
Sinabi ni Bhishma: Sa śrāddha ay dapat anyayahan ang mga Brahmanang nagtiis at nagsikap upang maligo sa mga banal na tīrtha; yaong nagsagawa ng maraming yajña na sinimulan sa pagbigkas ng mga mantra ng Veda at tinapos sa pangwakas na paliligo na avabhṛtha; yaong walang poot at walang pabagu-bago, matiisin, may pagpipigil sa isip, nagwagi sa mga pandama, at may mabuting hangarin para sa lahat ng nilalang. Ang handog na ibinibigay sa gayong mga tao ay nagiging di-nauubos, sapagkat nililinis nila ang buong hanay ng mga kumakain (paṅkti-pāvana). Bukod sa kanila, may iba pang lubhang mapalad na mga Brahmana na kilala rin bilang “tagapaglinis ng hanay”; sila man ay dapat kilalaning karapat-dapat tumanggap sa ganitong paraan.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
In śrāddha, the worthiness of invitees matters: those who combine Vedic-ritual accomplishment with ethical virtues—non-anger, steadiness, forgiveness, self-restraint, sense-control, and universal benevolence—make the offering ‘akṣayya’ (inexhaustible in merit) and are called paṅkti-pāvanas, purifying the entire dining line.
Bhishma is instructing (as a dharma-teacher) on the proper conduct of śrāddha rites, specifically identifying the kinds of Brahmins who should be invited and explaining why gifts to them yield enduring spiritual results.