Shloka 91
Pitṛ-śrāddha-haviḥ-phala-nirdeśa
Offerings for Ancestors and Their Stated Results
लक्षणानि स्वरा: स्तोभा निरुक्तं सुरपद्धक्तय: । ओड्कारकश्नावसन्नेत्रे निग्रहप्रग्रहौ तथा
lakṣaṇāni svarāḥ stobhā niruktaṃ surapaddhaktayaḥ | oḍkārakaśnāvasa-nnetre nigraha-pragrahau tathā | vedāṅge lakṣaṇam, udātta-ādi svara, stotra, nirukta, surapaṅkti, oṃkāra tathā yajñasya netra-svarūpau pragraha-nigrahau api tasmin sthāne sthitāḥ
Wika ni Vasiṣṭha: “Naroon ang mga disiplina at sangkap na nagtataguyod sa Veda—mga tanda ng pagbigkas at mga diin ng tinig, mga awit ng ritwal at ang mga tugmang inuulit, at ang agham ng etimolohiya; ang banal na pagkakasunod ng mga himno ng mga diyos; ang pantig na Oṃ; at gayundin ang ‘pagsupil’ at ‘pagpapalaya’ na siyang mga mata ng paghahandog. Sa pook na iyon, ganap na naitatag ang buong kaayusang Vediko.”
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that dharma in the Vedic sense is sustained by disciplined transmission—correct accents, regulated chanting, interpretive science (nirukta), and the sanctifying presence of Oṃ. Ethical order is linked to precision and restraint in sacred practice.
Vasiṣṭha describes a setting where the full ‘Vedic apparatus’ is present—technical features of recitation and ritual (accents, stobhas, nirukta, Oṃ, and the regulating principles of nigraha and pragraha), portraying the place as established in Vedic order and sacrificial propriety.