Suvarṇa-dāna: Kārttikeya’s Origin and the Defeat of Tāraka (सुवर्णदान-प्रसङ्गे कार्त्तिकेय-उत्पत्ति तथा तारकवधः)
ब्रह्म॒चर्येण तपसा यत्नेन च दमेन च
brahmacaryeṇa tapasā yatnena ca damena ca, śakyaḥ samāsādayituṃ golokaḥ puṣkarekṣaṇa.
Wika ni Bhīṣma: “O may matang gaya ng lotus, ang Goloka ay maaabot lamang sa pamamagitan ng brahmacarya (banal na pagpipigil), tapas (mahigpit na pagninilay at pagtitiis), walang humpay na pagsisikap, at pagpipigil-sa-sarili. Ang kataas-taasang kalagayang iyon ay hindi nakakamtan sa pagnanasa lamang, kundi sa matatag na pagsasagawa ng mga banal na pagtalima—pagpigil sa mga pandama, mapagkawanggawang pagbibigay, pagdalaw sa mga banal na pook (tīrtha), dakilang tapas, at iba pang mapalad na gawa.”
भीष्म उवाच
Attainment of a higher realm like Goloka is presented as the fruit of sustained ethical-spiritual discipline—brahmacarya, tapas, diligent effort, and sense-control—supported by other meritorious acts such as charity and pilgrimage.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma continues his instruction on dharma, explaining to his listener that exalted destinations are not gained casually but through rigorous vows and virtuous practice, emphasizing restraint and austerity as primary means.