Shloka 8
Chapter 84: Brahmā’s Counsel on Tāraka, the Search for Agni, and the Genesis of Skanda
Kārttikeya
पितरं परिपप्रच्छ दृष्टलोकपरावरम् | को यज्ञ: सर्वयज्ञानां वरिष्ठोडभ्युपलक्ष्यते
pitaraṁ paripapraccha dṛṣṭa-loka-parāvaram | ko yajñaḥ sarva-yajñānāṁ variṣṭho 'bhyupalakṣyate, niṣpāpa nareśa ||
Wika ni Bhīṣma: “Tinanong niya (Śuka) ang kanyang ama, ang nakakakita nang tuwiran sa mataas at mababang mga daigdig (sa nagdaan at darating): ‘O haring walang kasalanan, aling yajña ang kinikilalang pinakapanguna sa lahat ng yajña?’ Kaugnay nito, isasalaysay ko sa iyo ang isang sinaunang pangyayari: minsan, ang lubhang marunong na si Śukadeva, matapos ganapin ang mga ritwal araw-araw at maging dalisay sa katawan at isipan, ay yumukod sa kanyang ama—si Kṛṣṇa Dvaipāyana Vyāsa, ang pinakamahusay sa mga rishi, na nakakakita ng nagdaan at darating—at itinanong ang bagay na ito.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse frames a dharmic inquiry: among all forms of yajña (sacred duty and offering), which is truly supreme. It emphasizes that ethical and spiritual priorities should be clarified through respectful questioning of realized elders, after personal purification and disciplined practice.
Bhīṣma begins an old illustrative story. Śukadeva, after completing his daily rites and becoming pure-minded, approaches his father Vyāsa, bows, and asks which yajña is considered the greatest among all sacrifices.