Shloka 22
Chapter 84: Brahmā’s Counsel on Tāraka, the Search for Agni, and the Genesis of Skanda
Kārttikeya
महार्हमणिपत्रैश्न काउचनप्रभकेसरै: । नीलोत्पलविमिश्रैश्व सरोभिर्बहुपड्कजै:
mahārghamaṇipatraiś ca kāñcanaprabhakesaraiḥ | nīlotpalavimiśraiś ca sarobhir bahupaṅkajaiḥ ||
Isinalaysay ni Vyāsa na ang lupain doon ay pinapaganda ng maraming lawa. Sa mga tubig na iyon ay namumukadkad ang saganang mga lotus na may halong mga asul na liryo sa tubig; ang mga talulot ay wari’y yari sa mahahalagang hiyas, at ang mga hibla sa gitna’y kumikislap sa gintong liwanag—larawan ng mapalad at di-makamundong karilagan na nagbabalot sa salaysay ng kabanalan at pagtaas ng diwa.
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse primarily uses auspicious natural imagery—gem-like lotus petals and gold-radiant filaments—to signal a sanctified, elevated setting. Such descriptions in the Mahābhārata often prepare the reader for discourse or events associated with merit (puṇya), purity, and reverence.
Vyāsa is painting a vivid scene of a beautiful region adorned with many lakes filled with lotuses and blue water-lilies, emphasizing their extraordinary, jewel-and-gold-like brilliance to convey an otherworldly grandeur.