Go-mahātmyam: Pavitrāṇāṃ Pavitraṃ
Cows and Ghee as Supreme Purifiers
स गतस्तस्य तृप्तिं तु गन्धं सुरभिमुद्विरन् । ददर्शोद्वारसंवृत्तां सुरभिं मुखजां सुताम्
sa gatastasyāḥ tṛptiṁ tu gandhaṁ surabhim udviran | dadarśa udvāra-saṁvṛttāṁ surabhīṁ mukhajāṁ sutām ||
Wika ni Bhīṣma: “Nang mainom niya ang amṛta at lubusang mabusog ang kanyang kalooban, nagsimulang lumabas mula sa kanyang bibig ang isang matamis at mabangong samyo. Kasabay ng kaaya-ayang halimuyak na iyon, nahayag ang bakang nagngangalang Surabhī—na nakita ni Prajāpati bilang isang anak na babaeng isinilang mula sa sarili niyang bibig.”
भीष्म उवाच
The passage frames auspicious creation as arising from purity and fulfillment: after the nectar brings complete satiation, a beneficent manifestation (Surabhī) emerges, symbolizing nourishment, abundance, and the sacred value of the cow within dharmic order.
After drinking amṛta and becoming fully satisfied, a fragrant scent issues from Prajāpati’s mouth; with that fragrance, the divine cow Surabhī appears, regarded as his mouth-born daughter.