Go-dāna-stuti and Ghṛta-Japa
Praise of cow-gift and ghee-centered recitation
शोषोत्सगें कर्मभिर्देहमो क्षे सरस्वत्य: श्रेयसे सम्प्रवृत्ता: । यूयं नित्यं सर्वपुण्योपवाह्ां दिशध्वं मे गतिमिष्टां प्रसन्ना:
śoṣotsarge karmabhir dehamokṣe sarasvatyaḥ śreyase sampravṛttāḥ | yūyaṃ nityaṃ sarvapuṇyopavāhāṃ diśadhvaṃ me gatim iṣṭāṃ prasannāḥ ||
Sinabi ni Bhīṣma: “O mga baka! Kapag nalulugod kayo sa mga gawa ng mga naglilingkod at sumasamba sa inyo, pinalalaya ninyo sila mula sa mga karamdamang nagpapahina at iba pang pagdurusa; at sa pagbibigay ng tunay na kaalaman, pinalalaya ninyo sila maging mula sa gapos ng pagkakatawang-tao. Para sa kapakanan ng mga nag-aalaga sa inyo, kayo’y laging masikap—gaya ng ilog Sarasvatī na nagdadala ng kabutihang-palad pasulong. Kaya manatili kayong laging mahabagin sa amin at ipagkaloob sa akin ang minimithing hantungan na nakakamtan sa kabuuan ng mga gawaing may bisa.”
भीष्म उवाच
Service to cows is presented as a dharmic act whose fruits include relief from suffering, the rise of right knowledge, and ultimately liberation; the verse frames cows as conduits of puṇya who can bestow an auspicious gati when pleased.
Bhīṣma, instructing on dharma in the Anuśāsana Parva, addresses the cows directly in a prayer-like appeal, praising their beneficent power and asking them—being pleased—to grant him the desired spiritual destiny.