गोप्रदानगुणाः तथा कपिलागोविधानम्
Merits of Cow-Gift and the Origin-Account of Kapilā Cows
तथा नास्त्यशुभ॑ किंचिन्न व्याधिस्तत्र न कलम: । यद् यच्च गावो मनसा तस्मिन् वाउछन्ति वासव
tathā nāsty aśubhaṁ kiñcin na vyādhis tatra na kalamaḥ | yad yac ca gāvo manasā tasmin vāñchanti vāsava ||
Wika ni Bhīṣma: “Gayundin, wala roong kahit katiting na di-mabuti; sa kahariang iyon ay walang sakit at walang dalamhati. O Vāsava (Indra), anumang naisin ng mga baka roon sa kanilang isipan, iyon mismo ang kanilang nakakamit—ito’y nasaksihan ko nang tuwiran. Pumupunta sila saanman nila ibig, kumikilos ayon sa nais, at sa isang pasya lamang ay nakakamit at natatamasa ang lahat ng kaluguran.”
पितामह उवाच
The verse highlights a merit-born realm characterized by the absence of inauspiciousness and suffering, where beings (here, cows) effortlessly obtain desired enjoyments through mere intention—suggesting the fruit of dharmic order and sanctity associated with the cow.
Bhīṣma addresses Indra (Vāsava), describing a wondrous, suffering-free realm connected with cows, emphasizing that their wishes are instantly fulfilled; he presents it as something he has personally witnessed.