Shloka 33
गोप्रदानगुणाः तथा कपिलागोविधानम्
Merits of Cow-Gift and the Origin-Account of Kapilā Cows
ब्राह्मणस्य फल हीदं क्षत्रियस्य तु वै शूणु
pitāmaha uvāca | brāhmaṇasya phalaṃ hy idaṃ kṣatriyasya tu vai śṛṇu | yad brāhmaṇāya phalaṃ proktaṃ tad idaṃ kṣatriyo 'pi labhate | yadi kṣatriya evaṃvidhaṃ pañca-varṣāṇi gāṃ samārādhayet sa tad eva phalaṃ prāpnoti | tasmād ardha-kālena vaiśyaḥ, tasmād api ardha-kālena śūdraḥ tad eva phalaṃ prāpnotīti ||
Wika ni Bhishma: “Ito ang bungang itinakda para sa isang Brahmin; ngayo’y pakinggan mo ang bunga para sa isang Kshatriya. Kung ang isang Kshatriya ay sumamba at maglingkod sa baka sa gayunding paraan sa loob ng limang taon, matatamo niya ang gayon ding gantimpala. Sinasabing ang isang Vaishya ay nakakamit nito sa kalahati ng panahong iyon, at ang isang Shudra ay sa kalahati pa ng kalahati.”
पितामह उवाच
Educational Q&A
Service and reverence toward the cow is presented as a powerful dharmic practice whose spiritual fruit is available to all varnas; the passage, however, expresses a traditional varna-based scaling in the time required to reach the same merit.
Bhishma, speaking as an elder authority on dharma, continues a didactic explanation of the rewards of go-ārādhana (honoring/serving the cow), specifying how long different social orders must practice to obtain the same promised result.