Go-apahāra (Cattle Theft), Go-dāna (Cow-Gift), and Suvarṇa-dakṣiṇā (Gold Fee): Karmic Consequence and Purificatory Merit
अनुज्ञात: स कृष्णेन नमस्कृत्य जनार्दनम् | दिव्यमास्थाय पन्थानं ययौ दिवमरिंदम:,भगवान् श्रीकृष्णने उन्हें आज्ञा दे दी और वे शत्रुदमन नरेश उन्हें प्रणाम करके दिव्य मार्गका आश्रय ले स्वर्गलोकको चले गये
anujñātaḥ sa kṛṣṇena namaskṛtya janārdanam | divyam āsthāya panthānaṃ yayau divam ariṃdamaḥ ||
Nang pahintulutan ni Kṛṣṇa, yumukod siya at nagbigay-galang kay Janārdana. Pagkaraan, ang haring tagapagpuksa ng kaaway ay tumahak sa banal na landas at lumisan patungong langit—isang pagpanaw na nagpapahiwatig ng aral na ang buhay na nakaayon sa dharma ay nagwawakas sa marangal at mapalad na hantungan.
ब्राह्मण उवाच
The verse highlights the ethical and devotional ideal of taking leave properly, offering reverence to the divine, and attaining an auspicious end; respect (namaskāra) and dharmic conduct are portrayed as leading to a higher destiny.
After receiving Kṛṣṇa’s permission, the king bows to Janārdana and then departs by a ‘divine path’ to heaven, indicating a sanctioned and honored departure from the earthly scene.