Shloka 10
Gopradāna-phalasaṃprāpti: Nāciketa’s Vision of Vaivasvata’s Realms (गोप्रदानफलसम्प्राप्तिः — नाचिकेतोपाख्यानम्)
प्राणान् दत्त्वा कपोताय यत् प्राप्ते शिबिना पुरा । तां गतिं लभते दत्त्वा द्विजस्यान्नं विशाम्पते
prāṇān dattvā kapotāya yat prāpte śibinā purā | tāṁ gatiṁ labhate dattvā dvijasya annaṁ viśāmpate prajānātha |
Wika ni Bhishma: “Noong unang panahon, nakamit ni Haring Śibi ang pinakadakilang hantungan sa pamamagitan ng pag-aalay ng sarili niyang buhay alang-alang sa isang kalapati. Gayon din, O panginoon ng bayan at tagapangalaga ng mga nasasakupan, ang sinumang magbigay ng pagkain sa isang brāhmaṇa ay makakamit ang gayunding hantungan.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse equates the spiritual merit of feeding a brāhmaṇa (anna-dāna) with the famed self-sacrifice of King Śibi for a dove, emphasizing that sincere giving—especially of essential sustenance—leads to exalted spiritual attainment.
Bhīṣma addresses the king (Yudhiṣṭhira) and cites an ancient exemplar: Śibi, who gave up his life to protect a dove. Bhīṣma uses this story to praise and recommend the ethical power of giving food to a brāhmaṇa.