अन्नदान-प्रशंसा (Praise of the Gift of Food) | Annadāna-Praśaṃsā
याचमानमभीमानादनासक्तमकिंचनम् । यो नार्चति यथाशक्ति स नृशंसो युधिष्ठिर,युधिष्ठि!! जो आसक्तिरहित अकिंचन याचकका अहंकारवश अपनी शक्तिके अनुसार सत्कार नहीं करता है, वह मनुष्य निर्दयी है
yācamānam abhīmānād anāsaktam akiñcanam | yo nārcati yathāśakti sa nṛśaṁso yudhiṣṭhira ||
Sinabi ni Bhīṣma: “O Yudhiṣṭhira, kung ang isang tao, dahil sa pagmamataas, ay hindi nagbibigay ng nararapat na paggalang—ayon sa kanyang kakayahan—sa isang namamalimos na walang pagkakapit at walang ari-arian, ang taong iyon ay malupit. Ang pagwawalang-bahala sa mapagkumbabang humihingi kapag kaya namang magbigay ng angkop na paggalang ay paglabag sa makataong asal at sa dharma.”
भीष्म उवाच
One must honor and assist a needy, unattached supplicant according to one’s means; refusing out of ego is condemned as cruelty and a violation of dharma.
In the Anuśāsana Parva’s instruction on righteous conduct, Bhīṣma continues advising King Yudhiṣṭhira, stressing the moral duty of respectful giving and the sin of prideful neglect toward the destitute.