अन्नदान-प्रशंसा (Praise of the Gift of Food) | Annadāna-Praśaṃsā
अपरेषां परेषां च परेभ्यश्षापि ये परे,छोटे-बड़े और बड़ोंसे भी बड़े जो क्षत्रिय तेज और बलसे तप रहे हैं, उन सबके तेज और तप ब्राह्मणोंके पास जाते ही शान्त हो जाते हैं
apareṣāṃ pareṣāṃ ca parebhyaś cāpi ye pare, kṣatriyāḥ tejaḥ-balena tapyante ye mahābalāḥ; teṣāṃ sarveṣāṃ tejas-tapaḥ brāhmaṇeṣu upasaṃkrānteṣu śāmyati
Sinabi ni Bhīṣma: “Maging sila man ay mababa, mataas, o higit pa sa mataas—yaong mga Kṣatriya na naglalagablab sa giting at lakas, na wari’y pinaiinit ng sarili nilang kapangyarihan—pagdating nila sa harap at saklaw ng mga Brāhmaṇa, ang apoy ng kanilang lakas at ang init ng kanilang pag-aayuno at pagsasakripisyo ay napapawi. Itinuturo nito na ang espirituwal na awtoridad at pagpipigil na kinakatawan ng mga Brāhmaṇa ay nakapapakalma sa marahas na ningning ng kapangyarihang makamundo, at inilalagay ang lakas sa ilalim ng pamamahala ng dharma.”
भीष्म उवाच
Worldly power (kshatriya tejas and bala) must be governed by dharma; the presence of Brahmanas symbolizes spiritual discipline and moral authority that can pacify aggression and pride, turning force toward restraint and right conduct.
In Bhishma’s instruction on conduct and social-religious order, he contrasts the blazing might of even the greatest warriors with the calming influence of Brahmanas, asserting that their spiritual standing causes the warriors’ fiery intensity to subside.