अन्नदान-प्रशंसा (Praise of the Gift of Food) | Annadāna-Praśaṃsā
निवापदानसलिलस्तादृशेषु युधिष्ठिर । निवसन् पूजयंश्लैव तेष्वानृण्यं नियच्छति
nivāpadānasalilas tādṛśeṣu yudhiṣṭhira | nivasan pūjayaṁś caiva teṣv ānṛṇyaṁ niyacchati ||
Wika ni Bhishma: “O Yudhishthira, ang sinumang nagbibigay sa gayong mga tao ng ‘tubig’ ng kaloob—na gaya ng tarpaṇa, ang pag-aalay ng libasyon—at pinatitira sila (kasama niya) habang iginagalang at pinararangalan, ay nagkakamit ng paglaya mula sa pagkakautang. Kaya panatilihin mong nasisiyahan ang mga Brahmana na nabanggit kanina, gaya ng pagpapasaya sa mga Pitṛ sa pamamagitan ng tarpaṇa, sa ‘tubig’ ng kawanggawa; bigyan sila ng tahanan at marangal na pagtingin. Sa paggawa nito, napapalaya ang tao sa mga utang na iniuukol sa mga diyos at sa iba pa.”
भीष्म उवाच
Charity and respectful hospitality—especially toward worthy Brahmanas—functions like a sacred libation (tarpaṇa): it ‘satisfies’ them and helps the giver discharge moral and ritual obligations (ṛṇa), leading to ānṛṇya, freedom from debt to devas, ancestors, and other claimants of duty.
In Anushasana Parva, Bhishma continues instructing Yudhishthira on dharma. Here he urges Yudhishthira to support and honor the previously described Brahmanas by giving them residence and gifts, comparing such giving to the ancestral rite of tarpaṇa, and stating that this conduct frees one from obligations.