Adhyāya 60: Dāna vs. Yajña—Royal Giving, Protection, and Karmic Share
सुवर्णशंगैस्तु विराजितानां गवां सहस्नस्यथ नर: प्रदानात् । प्राप्नोति पुण्यं दिवि देवलोक- मित्येवमाहुर्दिवि देवसंघा:
suvarṇaśaṅgais tu virājitānāṁ gavāṁ sahasrasya atha naraḥ pradānāt | prāpnoti puṇyaṁ divi devalokam ity evam āhur divi devasaṅghāḥ ||
Wika ni Vaiśampāyana: Ang sinumang maghandog ng isang libong baka na ang mga sungay ay pinalamutian ng ginto ay nagkakamit ng kabanalan at nakararating sa banal na daigdig sa langit—ganyan ang ipinahahayag ng mga kapulungan ng mga diyos na nananahan sa kalangitan.
वैशम्पायन उवाच
The verse teaches that generous, ritually valued charity—specifically the grand gift of a thousand cows adorned with gold—produces puṇya (religious merit) and is traditionally believed to lead to attainment of Devaloka (the celestial world).
Vaiśampāyana reports a traditional claim attributed to the heavenly gods: that performing a major act of donation (sahasra-go-dāna) results in heavenly reward. It functions as an authoritative endorsement of dāna within the Anuśāsana Parva’s instruction on dharma.